اعتیاد در خانوادههمه ما امروزه كم و بیش با واژه اعتیاد و مواد مخدر آشنایی داریم. احتمال اینكه شما از اعتیاد به مواد مخدر، الكل، سیگار و ... در جامعه بی‌اطلاع و یا درباره اعتیاد و معتاد مطالبی نشنیده باشید، بسیار ضعیف است.
همه روزه از طریق رسانه‌های جمعی،‌ اخباری را در این خصوص دیده، شنیده یا خوانده‌ایم. حتی برخی از ما افراد معتادی را در بین اقوام و دوستان و آشنایان خود می‌شناسیم.ما هرچه بیشتر از منابع موثق و قابل اعتماد درباره آنچه كه زندگی انسان را تباه می‌كند اطلاعات به دست آوریم احتمال بیشتری دارد كه از عهده مشكلات و مصیبت‌ها برآییم. زمانی كه ما دانش و آ‌گاهی خود را افزایش می‌دهیم نسبت به سلامتی و خوشبختی خود احساس مسوولیت بیشتری می‌كنیم. شاید به همین خاطر است كه افراد بی‌مسوولیت و كسانی كه از زیر بار مسوولیت زندگی سالم و شادیبخش شانه خالی می‌كنند، دانش و اطلاعات كمتری داشته و با مشكلات بیشتری روبه‌رو می‌شوند.اینكه ما همواره خود را از دیگران مستثنا دانسته و به خود نوید می‌دهیم كه ما با دیگران تفاوت داریم و در دام اعتیاد نمی‌افتیم باعث كبر و غرور بی‌جای ما شده و زمینه را برای گرفتار شدن ما در دام معضلات اجتماعی فراهم می‌سازد.خیلی‌ها هنگامی كه برای اولین بار مواد مخدر (مانند حشیش، علف، تریاك، هروئین و ...)، الكل و حتی سیگار مصرف می‌كنند، احساسی خوشایند ولی زودگذر را تجربه می‌كنند. حتی آنهایی كه هنگام مصرف سیگار، موادمخدر و الكل دچار سرگیجه، حال به هم خوردگی، ترس و احساس‌های وحشتناكی می‌شوند، تحت تاثیر تلقین و تشویق مخرب كسانی كه در لحظه مصرف در كنارشان هستند، این حالت‌ها و احساس‌های بد را نادیده می‌گیرند و به همین علت مصرف مواد را دوباره برای بار دوم و سوم تكرار و به منجلاب بدبختی و تباهی گرفتار می‌شوند.
ما همه در هر سن و سالی كه باشیم نیاز به تفریح و شادی داریم. تفریح، بازی و شادی لازمه سلامتی و تندرستی ماست. ما باید بدانیم كه مسوول سلامتی و خوشبختی خودمان هستیم. چرا كه آن نیروی عظیم هستی بخش جهان به ما حق انتخاب داده است كه بهترین راه را برای لذت بردن از مواهب خداوندی انتخاب كنیم. قبول این مسوولیت و انتخاب سلامتی و خوشبختی خود نوعی عبادت است.