این عوامل، مهارت‌ها، نگرش‌ها و توانایی‌های كودكان را شكل می‌دهد و روی مشكل‌های رفتاری آنها اثر می‌گذارد.

درباره ساختار ژنتیكی باید به این نکته اشاره کنم که كودكان، ساختار ژنتیكی واحدی را از والدین خود به ارث می‌برند. این توارث شامل خصوصیات جسمی مثل رنگ چشم، مو و خصوصیات رفتاری و هیجانی است. مثلا كودكانی كه مشكل تمركز یا تمایل به غمگین یا افسرده بودن دارند، ممكن است چنین ساختار ژنتیكی‌ای داشته باشند كه در آنها این مشكل‌ها را محتمل‌تر می‌كند.

كودكان سرشت خود را از والدین به ارث می‌برند، مثل میزان اجتماعی و برون‌گرا بودن، میزان فعالیت یا وضعیت هیجانی.

برخی از این خصوصیات مدیریت كودكان را دشوار می‌كند. مثلا برخی از آنها به توجه زیاد نیازمندند، برخی بسیار فعال یا شلوغ و دائم در حال جستجوی محیط اطرافشان هستند، بعضی هم گریه و جنجال به پا می‌كنند و تنظیم تغذیه و خوابشان مشكل است. البته فقط كودكان دشوار، مشكل‌های رفتاری پیدا نمی‌كنند و برخی از كودكان آسان نیز این مشكل‌ها را دارند. رفتار كودكان نه تنها به سرشت آنها، بلكه به واكنش دیگران به رفتارشان نیز بستگی دارد